Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες
Τραγούδι: Το καπηλειό
Συγγνώμη, αλλά τραγούδια σαν το «Καπηλειό» δεν πρόκειται να ξαναγραφτούν.
Δεν θα ξαναγραφτούν γιατί η σημερινή γλώσσα έχει γεμίσει κόμπους — στις λέξεις και στα νοήματα. Η καθαρή γραφή, η διάλεκτος και η αμεσότητα του τραγουδιού το κάνουν να μοιάζει οικείο, σαν να γνωριζόμαστε χρόνια με τον Σταύρο και τον Μύρο.
Δεν θα ξαναγραφτούν γιατί δεν υπάρχουν πια καπηλειά. Όλα έγιναν restaurants και gourmet κουζίνες, για να θρέφουμε τις μεγάλες κοιλιές μας και να βγάζουμε selfie με τον αστακό.
Δεν θα ξαναγραφτούν γιατί τα τραγούδια σήμερα πρέπει να επαναλαμβάνουν τρεις φορές το ρεφρέν, μήπως και καρφωθεί στο μυαλό μας και γίνει επιτυχία.
Δεν θα ξαναγραφτούν γιατί ξεχάσαμε να κοιτάμε τον διπλανό μας στα μάτια. Κι έτσι δεν μας μένουν ούτε «χείλια βυσσινιά», ούτε «μάτια καστανά».
Δεν θα ξαναγραφτούν γιατί δεν παρατηρούμε πια τη θάλασσα, το χώμα, τον ήλιο ή «το αστέρι το πρωί που τρεμοσβήνει». Και δεν δίνουμε δεκάρα για τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μας και μας αγκαλιάζει.
Δεν θα ξαναγραφτούν γιατί ο έρωτας μας φοβίζει.
Και γιατί, πολύ απλά, ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε.
_
Το κείμενο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο “Γραμμόφωνο“.
