Είναι καλοκαίρι και δίπλα, θάλασσα.
Κλείνω τα δεδομένα και ακούω τα κύματα.
Μακάρι να είχα ένα καλώδιο να βυθίσω τα ακουστικά στο νερό της.
Άντε πάλι καλώδια και ακουστικά.
Κλείνω τα μάτια, ακούω την αναπνοή της.
Τα κύματά της έρχονται στ’ αυτιά μου —
καθαρά· αλλά και μυστικά.
Είναι καλοκαίρι και δίπλα, θάλασσα.
Αυτά είναι τα μόνα δεδομένα.
_
Αν θες να βρεις και άλλες τέτοιες ιστορίες, μπορείς από εδώ: @eikonikapragmatikoi
Cover: Dirk Wüstenhagen
