Γιώργος Ιατρίδης

Social life #20, Τίνα Μανδηλαρά

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στη Γλυφάδα, μέσα στο βιβλιοπωλείο των δικών μου τρώγοντας σχεδόν καθημερινά μπέργκερ (και δεν έπαθα τίποτα)

«Ο Κάφκα και η κούκλα»

Ο Κάφκα κάποτε συνάντησε ένα μικρό κορίτσι στο πάρκο όπου έκανε τον καθημερινό του περίπατο. Το κορίτσι έκλαιγε. Είχε χάσει την κούκλα της και ήταν απαρηγόρητη. Ο Κάφκα προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να τη βρει και συνεννοήθηκε μαζί της να τη συναντήσει την επόμενη μέρα στο ίδιο σημείο.

Το αγόρι και η χιονόμπαλα

Μια φορά κι έναν καιρό χιόνισε σε ένα μέρος που πολύ σπάνια χιονίζει. Όλα τα παιδιά βγήκανε στο δρόμο για να δουν, αλλά και να παίξουν με το χιόνι. Τα περισσότερα φτιάχνανε χιονάνθρωπους, άλλα παίζανε χιονοπόλεμο και άλλα ξαπλώνανε στο έδαφος και σχημάτιζαν “αγγέλους”.

Άνθρωποι Τέρατα

Ώρα με την ώρα, χρόνο με το χρόνο, γινόμαστε άνθρωποι τέρατα. Ξεφεύγουμε και παρεκκλίνουμε από ό,τι είχαμε πει όταν ήμασταν παιδιά. Όταν μεγαλώσω θα γίνω… τέρας. Και πια, γεννιόμαστε τέρατα, είμαστε δηλαδή τέρατα από τη μήτρα! Βλέπω γυναίκες του Hollywood,

Ο Δεκέμβρης

Ο Δεκέμβρης ήταν πολύ μοναχικός και κρύος. Το μόνο του φωτεινό σημείο ήταν κάποια μικρά λαμπάκια που φόραγε στις γιορτές… Είχε χιόνια μέσα στην καρδιά του! Κι επιπλέον, δεν είχε ερωτευτεί ποτέ του! Ώσπου, εντελώς ξαφνικά, είδε ένα καλαντάρι! Άρχισε να το ξεφυλλίζει, κι όταν πήγε στην όγδοη φωτογραφία σταμάτησε.

Το προϊόν είμαστε εμείς

Τα social media και το Internet είναι σαν ένα υπερλούξ ξενοδοχείο που δε δίνουμε δεκάρα τσακιστή για τη διαμονή μας. Όμως, το αντάλλαγμα στις δωρεάν υπηρεσίες τους είναι τα δεδομένα* που αντλούν από εμάς.