Στα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουμε αρκετές ζωές, πέντε, δέκα, δεκαπέντε, απεριόριστες, και πάλι δεν μας φτάνουν, δεν μας αρκούν. Στη ζωή έχουμε μία και τη σπαταλάμε. Λένε, πως ζούμε δύο ζωές, τη δεύτερη τη ζούμε όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο άσχημα ζήσαμε την πρώτη.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που ήθελε να πετάξει χαρταετό
Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στη Γλυφάδα, μέσα στο βιβλιοπωλείο των δικών μου τρώγοντας σχεδόν καθημερινά μπέργκερ (και δεν έπαθα τίποτα)
Να πιστεύεις πως μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο, ο κόσμος ξεκινάει από εσένα, αν δεν μπορείς εσύ, δεν μπορεί κανείς
Γύρισες και μου ‘πες πως το Μάρτη, σ’ άλλους παραλλήλους θα ‘χεις μπει
Λειτουργίες-χρήσεις που πρέπει να απαγορευτούν χτες από τα κοινωνικά δίκτυα
Ο Κάφκα κάποτε συνάντησε ένα μικρό κορίτσι στο πάρκο όπου έκανε τον καθημερινό του περίπατο. Το κορίτσι έκλαιγε. Είχε χάσει την κούκλα της και ήταν απαρηγόρητη. Ο Κάφκα προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να τη βρει και συνεννοήθηκε μαζί της να τη συναντήσει την επόμενη μέρα στο ίδιο σημείο.
Ώρα με την ώρα, χρόνο με το χρόνο, γινόμαστε άνθρωποι τέρατα. Ξεφεύγουμε και παρεκκλίνουμε από ό,τι είχαμε πει όταν ήμασταν παιδιά. Όταν μεγαλώσω θα γίνω……
Δεν θα ήξερα που να πω στους ακροατές μου να στείλουν τα μήνυματα τους. Αναρχία.
Ο Δεκέμβρης ήταν πολύ μοναχικός και κρύος. Το μόνο του φωτεινό σημείο ήταν κάποια μικρά λαμπάκια που φόραγε στις γιορτές… Είχε χιόνια μέσα στην καρδιά του! Κι επιπλέον, δεν είχε ερωτευτεί ποτέ του! Ώσπου, εντελώς ξαφνικά, είδε ένα καλαντάρι! Άρχισε να το ξεφυλλίζει, κι όταν πήγε στην όγδοη φωτογραφία σταμάτησε.
Τα social media και το Internet είναι σαν ένα υπερλούξ ξενοδοχείο που δε δίνουμε δεκάρα τσακιστή για τη διαμονή μας. Όμως, το αντάλλαγμα στις δωρεάν υπηρεσίες τους είναι τα δεδομένα* που αντλούν από εμάς.
