
ΝΕΟ PROJECT: “Στον απόηχο των podcast”
Μια ψηφιακή τέλεση στον απόηχο των podcast.


Στα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουμε αρκετές ζωές, πέντε, δέκα, δεκαπέντε, απεριόριστες, και πάλι δεν μας φτάνουν, δεν μας αρκούν. Στη ζωή έχουμε μία και τη σπαταλάμε. Λένε, πως ζούμε δύο ζωές, τη δεύτερη τη ζούμε όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο άσχημα ζήσαμε την πρώτη.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που ήθελε να πετάξει χαρταετό

Ο Δεκέμβρης ήταν πολύ μοναχικός και κρύος. Το μόνο του φωτεινό σημείο ήταν κάποια μικρά λαμπάκια που φόραγε στις γιορτές… Είχε χιόνια μέσα στην καρδιά του! Κι επιπλέον, δεν είχε ερωτευτεί ποτέ του! Ώσπου, εντελώς ξαφνικά, είδε ένα καλαντάρι! Άρχισε να το ξεφυλλίζει, κι όταν πήγε στην όγδοη φωτογραφία σταμάτησε.

Όταν το πρωί κουβεντιάζεις με τους μαθητές σου για την άλωση της Πόλης και το απόγευμα σου κάνουν like σε φωτογραφίες με μαγιό.

Αν η ζωή σου έχει μια άγρια ομορφιά, αν η ζωή σου έχει μπολιαστεί με τύχη, κι αν η ζωή σου μοιάζει με ένα ανεπιτήδευτο παιχνίδι, τότε είσαι σε έναν πολύ καλό δρόμο.



Τα social media αρχικά δημιουργήθηκαν για να ενώσουν τον κόσμο. Βέβαια, σε λίγα χρόνια θα είναι η αιτία που δεν θα μιλάμε μεταξύ μας. …

Το καλοκαίρι είναι απλά η καλύτερη εποχή. Αν ειδικά περάσει και ο δεκαπενταύγουστος, τότε τα νησιά μιλάνε μεταξύ τους και διηγούνται μόνα τους τις ιστορίες,…

Η ζωή είναι πολύ μακριά. Η ζωή μας είναι πολύ μακριά.

