Έκανα μια μικρή αναζήτηση στα τραγούδια που γράφτηκαν το 2015 και κατέληξα, πως αυτά που θέλουμε να έχουμε στη ζωή μας, για κάποιο λόγο δεν μπορούμε να τα έχουμε. Τα αδειανά χέρια όμως, γράφουν εκπληκτικά τραγούδια.
Στον επαναπροσδιορισμό που πρέπει να κάνουμε με τον εαυτό μας αρχικά, και μετά με όλα τα άλλα, ας σημειώσουμε συν τοις άλλοις κάτι ακόμα. Την έννοια μερικών λέξεων.
Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα παραθαλάσσιο χωριό, ζούσαν δύο κάτοικοι. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Δεν κατοικούσε κανείς, μα κανείς άλλος.
Ένα άρθρο από την Κυριακή Αξιώτη – penna.gr
Mία συνέντευξη στην Αθανασία Κουλέτα – pints.gr
Όλοι γυρνάμε σα χαζοί γύρω απ’ τον εαυτό μας
και σπαταλάμε τη ζωή γαμώ τον εγωισμό μας
…ένα πολύ ωραίο ρεφρέν, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και γραμμένο σε κάποιο τοίχο ή να αποτελεί σύνθημα για την νεολαία
-Αν ήταν η μέχρι τώρα ζωή σου μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή η σκηνή; Μία σκηνή; Η ζωή μου; Είναι 152 ταινίες…
Ο ΛΑΧΕΙΟΠΩΛΗΣ Τ΄ΟΥΡΑΝΟΥ …Σηκώθηκα απ΄ το πιάνο και πλησιάζω τον καθρέφτη. Ήμουνα ξαναμμένος. Είδα το είδωλό μου να κρατά φτερά του παγωνιού και δροσερούς καρπούς…
Mία συνέντευξη στον Γιάννη Φαρσάρη – ideostato.gr
Κάποιοι είπαν πως ξέρουν από μουσική, αλλά δεν άκουσαν ποτέ τους τζουρά, λύρα, γκάιντα, κλαρίνο και άλλα καθαρά ελληνικά μουσικά όργανα.
