βιβλία

Τι χρειάζεται ένας συγγραφέας να κάνει

Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουμε με το πρώτο, δεν χρειάζεται περισσότερη επεξήγηση, γινόμαστε καλύτεροι αν γράφουμε, είναι η δικιά μας προπόνηση. Αν για κάποιο λόγο σταματήσουμε να γράφουμε τότε αυτόματα δεν θεωρούμαστε γραφιάδες.

Να θυμάσαι γιατί γράφεις

Πολλές φορές ξεχνάμε τον σκοπό για κάτι που κάνουμε, ύστερα χανόμαστε, ξαναχανόμαστε και μόλις χαθούμε οριστικά θυμόμαστε το λόγο που έχουμε ξεκινήσει και έτσι ξαναβρισκόμαστε.

Η ανάσταση του Μάικλ Τζάκσον – Δημήτρης Σωτάκης

Εμείς δεν ήμασταν έτσι· ήμασταν παιδιά, δυο ανόητες υπάρξεις γεμάτες ερωτηματικά και τρόμο για όσα συνέβαιναν γύρω τους. Και ό,τι κάναμε το κάναμε γιατί απ’ αυτό τι υλικό ήμασταν φτιαγμένοι: απ’ το εύθραυστο υλικό που φτιάχνονται τα έμβρυα –γιατί ποιος

120 λέξεις

Έγραψα ένα κειμενάκι 119 λέξεις, τις ξανά μέτρησα, έβγαιναν 121. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Πρόσθεσα, έσβησα έπρεπε να γράψω 120 ακριβώς. Τι δηλαδή, αν δεν έγραφα θα παίρνανε κεφάλια; Όχι, αλλά αυτό λένε οι ιεροί κανόνες του project αυτού. 120

Πλαστική άνοιξη – Στέργια Κάββαλου + ένα podcast

Η “πλαστική άνοιξη” κινείται στο υπερρεαλιστικό φάσμα με άνεση, αποδίδοντας εικόνες από μνήμες του παρελθόντος με μια νέα οπτική που καλείται να αποτινάξει την προυπάρχουσα φρίκη και τον σκιώδη τρόμο του είναι, με σκοπό να τονώσει την ελπίδα και την

Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις!, το e-book

Στις αρχές της χρονιάς που διανύουμε, ο δικτυακός τόπος τοβιβλίο.net προσκάλεσε όσους επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στη συγγραφή μιας ιστορίας ή ποιήματος εμπνευσμένοι από επιλεγμένες εικόνες. Το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε και η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη και ξεπέρασε και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις!

Σελιδοδείκτες

Πόσοι ξεχασμένοι σελιδοδείκτες να υπάρχουν στα βιβλία· και γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε τους σελιδοδείκτες μέσα; Κι όταν οι σελιδοδείκτες δεν είναι σελιδοδείκτες κάθε αυτού, αλλά κάρτες, εισιτήρια του μετρό, αποδείξεις, σημειώματα, μολύβια, τριαντάφυλλα. Ή μάλλον αποξηραμένα τριαντάφυλλα, όπου ο χρόνος τα έχει

Ο σύγχρονος συγγραφέας

Ο σύγχρονος συγγραφέας πρέπει να έχει κάτι παραπάνω από τον παλιότερο συγγραφέα. Πιο παλιά, το μόνο που ένοιαζε έναν συγγραφέα ήταν πώς θα ολοκληρώσει το βιβλίο του και τι συμβόλαιο θα κάνει με τον οίκο του. Αυτές ήταν λίγο πολύ

Ο Δεκέμβρης

Ο Δεκέμβρης ήταν πολύ μοναχικός και κρύος. Το μόνο του φωτεινό σημείο ήταν κάποια μικρά λαμπάκια που φόραγε στις γιορτές… Είχε χιόνια μέσα στην καρδιά του! Κι επιπλέον, δεν είχε ερωτευτεί ποτέ του! Ώσπου, εντελώς ξαφνικά, είδε ένα καλαντάρι! Άρχισε