
Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες – Ντέλια Όουενς
Απόσπαμα από το βιβλίο “Εκεί Που Τραγουδάνε Οι Καραβίδες”

Απόσπαμα από το βιβλίο “Εκεί Που Τραγουδάνε Οι Καραβίδες”



«Ενώ τον προηγούμενο αιώνα ολοκληρωτικά καθεστώτα προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να συλλέξουν πληροφορίες για τους πολίτες, σήμερα τα ψηφιακά δεδομένα εκχωρούνται αβίαστα είτε συλλέγονται άκοπα, εν αγνοία των χρηστών. Αυτό που βιώνουμε είναι σχοινοβασία».

“Το να παρατηρείς τους ανθρώπους σου δίνει μια εμπειρία και ένα αξίωμα που δεν μπορεί να διδαχτεί· ειδικότερα τώρα, που όλοι προσέχουν την οθόνη του κινητού τους”.


«Αγαπητέ Θεέ, με λένε Όσκαρ είμαι δέκα χρονών, έχω βάλει φωτιά στη γάτα, στο σκύλο, στο σπίτι (αν δεν κάνω λάθος έχω ψήσει και τα χρυσόψαρα), κι αυτή είναι η πρώτη φορά που σου γράφω, γιατί μέχρι σήμερα, λόγω του σχολείου, δεν είχα χρόνο.


Γεννήθηκα στην Γαλλία, μεγάλωσα Αθήνα, η μητέρα μου είναι Ελληνίδα ενώ ο πατέρας μου είναι από την Αίγυπτο και είμαστε οικογενειακός Αμερικάνοι υπήκοοι! Ξεκίνησα κλασσικό πιάνο και φλάουτο στα 5 και στην εφηβεία μου κιθάρα και νταμπς καθώς ήμουν σε ένα ροκ συγκρότημα οπού έγραφα την μουσική που παίζαμε.

«Το να ακολουθείς το μονοπάτι που άλλοι άνοιξαν πριν από σένα είναι μια λογική πρακτική, άρα η πρόοδος γίνεται από παράλογους ανθρώπους.» Steve Jobs

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο Ο Ήρωας της διπλανής πόρτας του Robin Sharma

Περπατούσε στους δρόμους μιας μεγαλούπολης.
Είδε στο βάθος έναν ηλικιωμένο να κινείται με δυσκολία και να ξαποσταίνει σε ένα παγκάκι.
