
«Σουσάμι Άνοιξε»: Κυνηγώντας ουτοπίες
Το τελευταίο βιβλίο του Γιάννη είναι όντως ένα μανιφέστο. Εγώ βέβαια θα το χαρακτήριζα σαν ένα σπίρτο, που αν εσύ είσαι το προσάναμμα, τότε παίρνεις φωτιά με το που διαβάσεις τα σπαρταριστά 30 κεφάλαια.

Το τελευταίο βιβλίο του Γιάννη είναι όντως ένα μανιφέστο. Εγώ βέβαια θα το χαρακτήριζα σαν ένα σπίρτο, που αν εσύ είσαι το προσάναμμα, τότε παίρνεις φωτιά με το που διαβάσεις τα σπαρταριστά 30 κεφάλαια.

«Αόρατα Κορίτσια» από Μανίνα Ζουμπουλάκη (λίγα λόγια για το βιβλίο)

Ο Νικόλας Σμυρνάκης είναι συγγραφέας, Success Coach, δημιουργός της φιλοσοφίας του Ανθρώπου στο ΝηΣί.

Αυτό το μικρό άρθρο είναι για τους λάτρεις των αριθμών, αλλά και για αυτούς που πιστεύουν πως η συγγραφή είναι κάτι απλό.

Μια ιστορία ενσυναίσθησης που αξίζει να διαβαστεί σε μια τάξη, σε ένα σπίτι, σε ένα δάσος ή ακόμα και σ’ έναν καθρέφτη μπροστά.


Μια φορά κι έναν καιρό στους Ολυμπιακούς Αγώνες Γατών και στην κούρσα των 100 μέτρων αγωνιζόταν η γάτα Μίλη.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν δύο σκιουράκια σε ένα δέντρο. Εκείνη τη μέρα είχανε επέτειο και το ένα, το μεγάλο, είχε πει στο άλλο, το μικρό, πως θέλει να μαγειρέψει κάτι νόστιμο και να το γιορτάσουν. Γρήγορα συνειδητοποίησε πως δεν είχανε μπει τα χρήματα στο λογαριασμό του και έτσι δεν είχε απολύτως τίποτα, ούτε ένα κούφιο κάστανο.

«Τα Χριστούγεννα είναι η χειρότερη εποχή του χρόνου, ο Δεκέμβρης ο χειρότερος μήνας και οι καλικάντζαροι τα χειρότερα πλάσματα που έχουν επινοήσει οι άνθρωποι», αυτή ήταν η “ψύχραιμη” άποψη της Ναταλίας για τις μέρες που διανύουμε.

Χορεύω γιατί μαθαίνω τα ήδη και τα έθιμα του τόπου, έτσι ανακαλύπτω και την ιστορία της Ελλάδας

Έτσι λοιπόν, ο Μπουφάκος άνοιξε τα φτερά του και πέταξε προς μια καινούργια ζωή· γιατί μπορεί να μην ήξερε να λέει μπου, αλλά είχε όλες τις άλλες συνθήκες κάθε κανονικού μπουφάκου.

Πότε άραγε θα πάψουμε να ζούμε με σύμβολα και συμβολισμούς;
