ερωτικά διηγήματα

Όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια…

“Το να παρατηρείς τους ανθρώπους σου δίνει μια εμπειρία και ένα αξίωμα που δεν μπορεί να διδαχτεί· ειδικότερα τώρα, που όλοι προσέχουν την οθόνη του κινητού τους”.

Don’t cry for me…

Αν η ζωή σου έχει μια άγρια ομορφιά, αν η ζωή σου έχει μπολιαστεί με τύχη, κι αν η ζωή σου μοιάζει με ένα ανεπιτήδευτο παιχνίδι, τότε είσαι σε έναν πολύ καλό δρόμο.

Όνειρο στο χύμα

Το καλοκαίρι είναι απλά η καλύτερη εποχή. Αν ειδικά περάσει και ο δεκαπενταύγουστος, τότε τα νησιά μιλάνε μεταξύ τους και διηγούνται μόνα τους τις ιστορίες, τις ερωτικές ιστορίες. Υπάρχουν βέβαια κι οι ανομολόγητες, αυτές που αν συμβούν σε ένα μέρος,

Του κοριτσιού απέναντι

Έχουμε ξεχάσει την έννοια της γειτονιάς, την έννοια του γείτονα και γενικά το τι θα πει να συνδέομαι. Σχεδόν έχουμε βγάλει από το μυαλό μας τους δεσμούς και τις επαφές. Μιλάμε μόνο μέσα από τις πανοπλίες μας και τώρα μέσα από τις μάσκες μας. Εκεί που χρειαζόταν θάρρος δημιουργήσαμε safe zone, εκεί που υπήρχαν γειτονιές σπείραμε Airbnb. Ευτυχώς, λίγο πριν κλείσουμε την πόρτα στο έτος, τα Χριστούγεννα και γενικά οι γιορτές μας θυμίσουν ό,τι ξεχάσαμε μέσα στη χρονιά.

Το ασανσέρ

Ο Μάνος και η Νεφέλη συναντήθηκαν στην είσοδο μιας πολυώροφης πολυκατοικίας μία ώρα πριν αλλάξει ο χρόνος. Ντυμένοι και οι δύο με τα καλά τους θα μπορούσε να ήταν ένα απόλυτα ταιριαστό ζευγάρι. Στην πραγματικότητα όμως, τα δύο παιδιά βλεπόντουσαν

Στους δύο τέταρτος χωρεί!

—Θες να οδηγήσεις εσύ; Θέλω να είμαι πιο άνετη… —Εντάξει… Μπήκαν στο αμάξι με μια μικρή αμηχανία και οι δύο. —Είσαι πάντα τόσο ντροπαλός; —Όχι, μόνο στην αρχή. —Α ok τότε… Φίλα με. Της παραμέρισε τα μακριά μαλλιά και τη

Happy ending

Τις εορταστικές μέρες πρέπει να τις ζούμε με πολύ πάθος και έρωτα! Αλλιώς, χάνετε η γεύση των ημερών και επίσης, νιώθεις το βαρύ φορτίο το χρόνου ακόμη μεγαλύτερο. 27 Δεκεμβρίου έλεγε το ημερολόγιο. Σε λίγες μέρες θα άλλαζε o χρόνος. Οι προσπάθειες της όμως να τα ξανά βρει με τον αγαπημένο της δεν πραγματοποιήθηκαν. Κάθε άλλο, έγιναν ακόμα χειρότερες.